!مرا با عینک آفتابیم به خاک بسپارید

و در سکوت ماشینهای دودی

در فضایی خاموش

چندمتر آدم

و من

با گیسوهایی که به خاک سپردم دیروز...

عروسک حنایی چهارسالگی ام ترکم کرده

و دیروز بغض کردم به ناگاه.

و در حجم نامعقولی از قلب در قبرستان تنم،

در لابلای اشکهای بلورینم

خودسوزی فرشته های زمینی را دیدم

با جامهای شراب

در اصطبل خوکهایی صورتی خوشرنگ!

عروسک رفت،

لبخندزنان،

و من گیج نشسته بودم آنجا

و راضی بودم انگار

از نابودی خاطره های عشق زمین با دختر آسمان

عروسکها رفتنی اند و خاطره هایشان ماندنی

روزها اگر رفتند تو بمان با من، عروسکم ، نازنین!

+نوشته شده توسط نازنین |